تبليغاتX
به وبلاگ سكوت ني خوش آمديد
سکوت زندگیم پراززمزمه های دلتنگیست



  من كويري بيش نيستم
 
تشنه باران احساس
 
تركهايم
 
زخمهاي بيشمار روزگارند
 
به وسعتم ننگر
 
كه هيچ درآن نيست
 
جز خشكيده گُلي به نام دل
 
شايد اگر گاهي سر بر مي آورد
 
گمانش آبي يافته است
 
نميداند سرابي بيش نيست
 
نميداند
 
كسي را ياراي ماندن دركوير نيست
 
نميداند
 
نميداند
 
وخوش باورانه بازهم
 
جاي قدمها را نظاره ميكند
 
كه شايد اويي كه مي رود
 
ازهمين راه برگردد
 
چه دلخوشي عبسي
 
چه روياي تلخي
 
كاش اندكي باران ببارد
 
نم چشمهايم نيز خشك شده اند
 
كاش ببارد

 

شعرازخودم

+ نوشته شده در  شنبه 28 اردیبهشت1387ساعت 14:15  توسط معین  |