سبد سيب به دست

پاي سجاده عشق

سجده اي خواهم كرد

گر بيايي ازراه

نه بهار است اينجا

نه بهاري اين دل

تا نيايي

تا نگويي

تا نبيني

نه دگر ميخندم

نه دگر بارسفرميبندم

همچو خشكيده گلي

درمرداب

تك وتنها مي مانم

تابيايي از راه

پاي سجاده عشق

سجده اي خواهم كرد

گر بيايي از راه

                      شعرازخودم